درس‌هایی از انقلاب رومانی!

چند روز پیش تو ویکیپدیا داشتم درباره انقلاب رومانی میخوندم. انقلابی که با یه جرقه کوچیک شروع شد و به یه سرنگونی بزرگ و محاکمه دیکتاتور رومانی ختم شد! متن زیر رو از ویکیپدیا برداشتم؛ خوندنش خالی از لطف نیست و درس‌های بزرگی برای کشورهای با مرز بسته و دیکتاتوری داره :
انقلاب رومانی (رومانیایی: Revoluția Română) یک دوره ناآرامی‌های مدنی خشونت‌آمیز در رومانی است که در دسامبر سال ۱۹۸۹ رخ داد و بخشی از انقلاب‌های ۱۹۸۹ محسوب می‌شود که در چندین کشور به وقوع پیوست. انقلاب رومانی در شهر تیمیشوارا آغاز شد و به سرعت به سراسر کشور سرایت کرد و در نهایت به محاکمه و اعدام نیکلای چائوشسکو رهبر کمونیست دیرپای آن کشور منجر شد و به ۴۲ سال حکومت کمونیستی در رومانی پایان داد. این آخرین حذف یک دولت کمونیستی از پیمان ورشو در پی حوادث سال ۱۹۸۹ بود و تنها مورد از این حوادث بود که دولت با خشونت سرنگون و رهبر آن اعدام شد.


نارضایتی‌ها
نارضایتی حاکم در بین مردم رومانی خود را با انتشار نامه‌ای از سوی شش کمونیست سابق به نمایش گذارد. این نامهٔ انتقادی که یکی از امضا کنندگان آن کورنلیو مانسکو، رئیس سابق مجمع عمومی سازمان ملل بود، در روز ۱۰ مارس ۱۹۸۹ در روزنامهٔ نیویورک تایمز منتشر شد. نویسنده این نامه سیلویو بروکان بود که رهبر ایدئولوژیک «جبههٔ نجات ملی» محسوب می‌شود. پیش از این نیز به هنگام کنگرهٔ چهاردهم حزب کمونیست رومانی، نامه‌ای از سوی همین جبهه منتشر شد که از اعضای کنگره خواسته بود نیکلای چائوشسکو، رهبر حزب را از کار برکنار کنند.
چائوشسکو در تهران
در حالی که ساعت ۱۰ صبح روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۸۹ ژنرال استانکولسکو در شهر تیمیشوارا وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد، نیکلای چائوشسکو رهبر رومانی در تهران در حال نهادن دسته گل بر قبر روح‌الله خمینی بود.
در همان روز ارتش و نیروهای سازمان امنیت، سکوریتاته، بر روی مردم در تیمیشوارا آتش گشودند که ۵۸ نفر کشته و ۹۲ نفر زخمی شدند. روز ۱۹ دسامبر وقتی چائوشسکو از تهران بازگشت در پیامی تلویزیونی ناآرامی‌ها را کار عوامل و جاسوسان خارجی دانست.
دو روز بعد ۱۵ قطار با ۲۰ هزار نفر از اعضای «گارد وطن» که از طرفداران چائوشسکو محسوب می‌شدند، مسلح به چماق و میله‌های آهنی بسوی شهر تیمیشوارا روانه شدند. به آن‌ها گفته شده بود که «مجارها کنترل شهر را برعهده گرفته‌اند». وقتی که آن‌ها در مرکز شهر با ۱۵۰ هزار تظاهرکننده روبرو شدند، در پایان آن روز با این خبر به شهرهای خود بازگشتند که «دولت فریب‌شان داده‌است».
سخنرانی چائوشسکو
در ۲۱ دسامبر، در حالی که ۱۱۰ هزار نفر در مرکز شهر بخارست جمع شده بودند، چائوشسکو خطاب به آنان مثل همیشه از پیشرفت‌های سوسیالیستی سخن راند. در حالی که در آغاز مردم عکس‌العملی نسبت به این سخنان از خود نشان ندادند، ناگهان جو تغییر کرد و او با هو کردن‌های مردم و شعار «مرگ بر دیکتاتور» روبرو شد.
او که بهت زده شده بود، بدون هیچ برنامهٔ از پیش تعیین شده‌ای نخست ۱۰۰ لی بر حقوق کارگران افزود. همسر چائوشسکو، النا که در کنارش ایستاده بود به کمک‌اش شتافت و به او گفت: «با مردم صحبت کن، با مردم صحبت کن». چائوشسکو نیز در عکس‌العمل به وضعیت در میدان به مردم می‌گفت: «آرام باشید، آرام باشید.»
در روز ۲۲ دسامبر چائوشسکو در نشست کمیتهٔ مرکزی خبر «خودکشی» وزیر دفاع که «خیانت او برملا شده بود» را به اطلاع اعضا رساند، برداشت مردم و نظامیان این بود که وزیر دفاع به دلیل امتناع از سرکوب و کشتار مردم به قتل رسیده‌است. حوالی ساعت نه و نیم صبح مرکز بخارست مملو از تظاهرکنندگان شده بود.
ساعت ۱۰ صبح تلویزیون وضعیت فوق‌العاده برای کشور اعلام کرد و تجمع بیش از ۵ نفر را غیرقانونی اعلام کرد. چائوشسکو با اعلام مرگ وزیر دفاع، ویکتور استانکولسکو (Victor Stănculescu) را به وزرات دفاع منصوب کرد. استانکولسکو، چائوشسکو را متقاعد کرد که با هلیکوپتر کاخ ریاست جمهوری را ترک کند. استانکولسکو همچنین بدون مشورت با چائوشسکو به نیروهای نظامی دستور داد که به پادگانهای خود برگردند. هنگامی که مردم به کاخ ریاست جمهوری حمله کردند، نیروهای تحت امر استانکولسکو از خود مقاومتی نشان ندادند. استانکولسکو با اجتناب از اجرای دستورهای چائوشسکو، در حالی که همچنان فرمانده نیروهای نظامی بود، نقشی کلیدی در انقلاب رومانی ایفا کرد. چائوشسکو یک بار دیگر هم تلاش کرد که با سخنرانی از بالکن ساختمان ریاست جمهوری مردم را به آرامش دعوت کند، اما جمعیت خشمگین تلاش او را ناموفق گذاشتند و در همین حال عده‌ای وارد کاخ ریاست جمهوری شده و تلاش کردند تا خود را به بالکن برسانند. ساعت ۱۱ و ۲۰ دقیقه روز ۲۲ دسامبر هلی‌کوپتری بر بام کاخ ریاست جمهوری نشست و در حالی که مردم به درون ساختمان رخنه کرده بودند، چائوشسکو و همسرش موفق به فرار شدند. در عصر همان روز، استانکولسکو، از میان گروه‌های متعددی که برای پرکردن خلاء قدرت تلاش می‌کردند، گروه سیاسی زیر نظر ایون ایلیسکو (Ion Iliescu) را انتخاب کرد تا مورد حمایت قراردهد. ساعت ۱۳ رادیو و تلویزیون به دست مردم افتاد و میرسا دنیسکو شاعری که در حبس خانگی بسر می‌برد در یک سخنرانی خبر فرار دیکتاتور را اعلام کرد. یک ساعت بعد ایون ایلیسکو خبر تشکیل «جبهه نجات ملی» را اعلام کرد.
فرار و اعدام چائوشسکو

سرگرد مالوتان خلبان هلی‌کوپتری که چائوشسکو و همسرش با آن موفق به فرار شدند، پس از اینکه آگاه شد در پایتخت انقلاب شده‌است، آن‌ها را به بهانه اینکه بزودی مورد حمله پدافند هوائی قرار خواهند گرفت، در نزدیکی اتوبان شماره هفت پیاده کرد. محافظان چائوشسکو جلوی دو اتومبیل را گرفتند تا از اتومبیلشان استفاده کنند. راننده اتومبیل دوم که یک دوچرخه ساز بود به آن‌ها اطمینان داد که اداره دفع آفات نباتی مخفیگاه خوبی برای آن‌ها خواهد بود. رئیس اداره این دو را به انباری در این اداره برد و در انبار را قفل کرد و سپس به پلیس اطلاع داد. پس از آن نیروهای ارتش به فرماندهی افسری به نام دینو، چائوشسکو و همسرش را به پادگان تارگوویستر منتقل کردند. سرگرد مالوتان خلبان هلی‌کوپتر در سال ۱۹۹۵ پس از برخورد هلیکوپترش به سیم هوایی برق فوت کرد. دینو به‌طور نامعلومی فوت کرد.
در روز ۲۴ دسامبر «جبههٔ نجات» تصمیم به محاکمه چائوشسکو گرفت. فردای آن روز دادگاه نظامی تشکیل و چائوشسکو در آن به اعدام محکوم شد. ساعت ۳ بعد ازظهر همان روز حکم به اجرا درآمد و دو روز بعد فیلم اجرای حکم از تلویزیون پخش شد.
پی‌نوشت :
چه نکته‌هایی رو متوجه شدید؟ من رجوع میکنم به کلام قرآن که میگه خداوند سرنوشت هیچ قومی رو تغییر نمیده مگر به دست خودشون ..

تا الان [ ۷ ] نفر برای این نوشته من اظهار نظر کردن ..

۰۹ مهر ۰۱ ، ۱۳:۳۸

چه قصه آشنایی؟ کاش آخر قصه ما هم همینقدر خوب باشه...

مسعود کوثری
۰۹ مهر ۰۱ ، ۱۴:۰۳
به امید آزادی ..
۰۹ مهر ۰۱ ، ۱۶:۲۸

تنها فرقش با اعتراضات ما این بود که اونجا خبری از راهپیمایی امت حزب الله نبود که هنوز با مغزهای کوچک زنگ زده‌شون به این باور نرسیدن که دارن از یه دیکتاتور حمایت میکنن

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۹
متاسفانه امروز هر کی حامی این حکومت هست سهمی داره و نگران سهمش هست ..
۰۹ مهر ۰۱ ، ۱۷:۱۸

همینه! خودشه! ✌️👏

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۹
موافقم باهات مهدیار
۰۹ مهر ۰۱ ، ۱۸:۲۵

#برای_زن_زندگی_آزادی

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۹
زنده باد ..
۱۰ مهر ۰۱ ، ۰۸:۴۶

دین و سیاست کاملا جداست

تو ایران دین نقش مهمی در زندگی مردم داره. از طرفی هم کسانی که از دین استفاده میکنن تا کثافت کاری های خودشون رو بپوشونند جنایت کاری بیش نیستند

و وای به حال دین دارهایی که هنوز خوابند و برادر همین جنایت کاران محسوب میشن

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۹
کاملا باهات موافقم فاطمه جان.
من هم بر این عقیده هستم که حکومت های دینی ظرافت و دقت خیلی بالایی میخواد وگرنه به نتیجه نمیرسه!
۱۰ مهر ۰۱ ، ۱۳:۱۶

یه کتابی سالها پیش خوندم درباره کشورهای مختلف و فرصت هایی که برای هرکشور در طول تاریخ اون کشور ایجاد شده و کشورهایی که تونستن این فرصت های طلایی رو تبدیل به چرخه فضیلت کنن و کشورایی که همچنان توو چرخه رذیلت موند کشورشون. اسم کتاب از خاطرم رفته ولی موضوع بسیار جالبی داشت. 

به نظر من برای هر تغییری اول از همه نیاز به اتحاد بین مردم اون کشور وجود داره. مثل همین انقلاب رومانی که فرمانده نظامی هم به مردم میپیونده. ولی توو کشور ما مردم به شدت چند دسته هستن. حتی جالبه عده زیادی توو حرف و عمل یجور نیستن! مثلا میبینی از اتفاقات اخیر توو حرف حمایت میکنه و به زمین و زمان و تمام مسئولین فحش میده تا بگه منم با بقیه هستم ولی توو عمل میبینی بلند شده رفته توو اجتماعی که علیه اعتراضاته شرکت کرده!! یعنی انقدر این مدل آدم دیدم که به جرات میگم اصلا نمیتونی بفهمی مردم چی توو دلشون میگذره. کی با کیه و کی کدوم طرفه. و این همون نقطه ی ضعف کشور ماست که باعث میشه همه یک صدا نشن چون اصلا همه یک صدا نیستن!

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۸
به نظر من تو کشور ما هنوز ترس هست! مخصوصا اونهایی که انقلاب قبل رو دیدن و مشکلاتش رو چشیدن قدمی برمیدارن و نسل جدید میاد تو خیابون و صدای اعتراض میشه.
این وسط هر کی سهم میبره داره حمایت میکنه و این کاملا مشخص هست !
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۰:۳۵

عجب...!!!

مسعود کوثری
۱۱ مهر ۰۱ ، ۱۲:۰۷
عجب هم داره :دی

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">